Posted by: ေႏြေတးရွင္ (မင္းဧရာ) / Category:
ကဗ်ာ
ခေရရိပ္
ေတြး တဆိတ္ခို၀င္ေတာ့
ျမညွာေႏွာ့ အေသြးညီကို
ကၽြန္ေရြးကာ သီခဲ့ပါရဲ႕
ရြယ္ရည္တဲ့ ခင့္ထံမွာ
ေလွာင္ရယ္ဟန္ အေသြးငယ္ေၾကာင့္
ငံု႔ကာေလွ်ာက္ ေနာက္တဖန္
လည္ျပန္ကာ မၾကည့္ေတာ့ပါဘု
ဒီပြင့္ဦး ခေရကိုျဖင့္
ဟို ကုန္းျမင့္ထြဋ္ေစတီမွာ
ခင့္ကိုရည္ လွဴခဲ့ျပီ မို႔
ဆံုးအဖို႔ သံသရာ
သူ႕လိုသာ ခင္ သင္းေပလိမ့္
စိုးဆိတ္မွ် မျငင္ပါဘူး
ဆုထူး ထို ပန္ခြင့္ကိုမင့္
ခါသင့္၍ ၾကံဳပါလ်င္
တမယ္ ခင္
ထာ၀စဥ္ ေပ်ာ္ေစေတာ့
ျမညွာေႏွာ့ အေသြးညီ
ကၽြန္ေရြးသီ ခေရကံုး ျဖင့္
ေနာက္ဆံုးပင့္ လက္ဆယ္စံု
ခင့္ အတြက္ပံုခဲ့ပါ ရဲ႕
ပ်က္ရယ္ဖြဲ႔ ၾကမၼာညိဳစဥ္
ခေရပင္ ဒီအရိပ္က ေတြးစိတ္ ဆုေတာင္း ။
...................................................................................................................................................
( သူၾကီးမင္း ကၽြန္ေတာ္ ႏွင့္ လံုးသလိုလို ျပားသလိုလို ေအာက္ပါမ်ား )
ဟို အေပၚက( ခေရရိပ္ )ကိုေရးေနရင္း အဆံုးသတ္ရန္ အတြက္ အေတာ့္ကို ရြာလည္သြားပါတယ္
ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ ေရးေနရင္းနဲ႕ ကိုေရးေနတာ ဘယ္ထဲကို အက်ံဳး၀င္ေနမွန္း မသိေတာ့ပါဘူး
ဒါေၾကာင့္မို႔ ကၽြန္ေတာ္ သူၾကီးမင္းကို လွမ္းျပီး အကူအညီ ေတာင္းရပါေတာ့တယ္ ေအာက္မွာ ပထမ ကၽြန္ေတာ္ေရးထားတာေရာ သူၾကီးမင္း ျပင္လိုက္တာေရာ ထို လံုးသလိုလို ျပားသလိုလိုထဲကေန ခြဲစိတ္လိုက္တာေရာ ကို တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။
ထိုသို႔ တင္ျပရျခင္းမွာ ဘာရယ္လို႔ ရည္ရြယ္ျခင္းမရွိေပမယ့္လို႔ စာေပ အႏုပညာ ယဥ္ေက်းမွဳ႕မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္လာတဲ့အခါ ( ငါမွသိ ငါမွတတ္ ငါ့အထက္ ဘယ္သူမွမရွိ ဆိုသူေတြ )တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ရွံဳ႕ခ်ေနၾကျခင္းထက္ ကိုယ္တတ္ႏိုင္တဲ့ဘက္ကေန ၀ိုင္း၀န္း ကူညီေျဖရွင္း ျခင္းက ပိုမိုသာလြန္ ေကာင္းမြန္းေၾကာင္းကိုသိေစ လိုယံု သက္သက္ျဖင့္ တင္ျပရျခင္းျဖစ္ပါတယ္ ခင္မ်ာ ။
............................................................................................................................................
( ပထမ ကၽြန္ေတာ္ ေရးေနရင္း က သူၾကီးမင္းထံ အကူအညီ ေတာင္းခံပံု )
ခေရရိပ္
ေတြး တဆိတ္ခိုဝင္ေတာ့
ျမညွာေႏွာ့ အေသြးညီကို
က်ြန္ေရြးကာ သီခဲ့ပါရဲ႕
ရြယ္ရည္တဲ့ ခင့္ ထံမွာ
ေလွာင္ရယ္ဟန္ အေသြးငယ္ေၾကာင့္
ငံု႔ကာေလ်ွာက္ ေနာက္တစ္ဖန္
လည္ျပန္ကာ မၾကည့္ေတာ့ပါဘု
ဒီပြင့္ဦး ခေရကိုျဖင့္
ဟိုကုန္းျမင့္ ထြဋ္ေစတီမွာ
ခင့္ ကိုရည္ လွဴခဲ့ျပီ မို႔
ဆံုးအဖို႔ သံသရာ
သူ႔ လိုသာ ခင္ ေမႊးေပလိမ့္
စိုးဆိတ္မ်ွမျငင္ပါဘူး
ဆုထူးထို ပန္ခြင့္ကိုမင့္
ခါသင့္၍ ၾကံဳပါ လ်ွင္
တမယ္ ခင္
ထာဝစဥ္ ျပံဳးေစေတာ့
ျမညွာေႏွာ့ အေသြးညီ
က်ြန္ေရြးသီ ခေရကံုးျဖင့္
ေနာက္ဆံုးပင့္ လက္ဆယ္စံုကို
ခင့္ အတြက္ ပံုခဲ့ပါရဲ႕ ေလး......။
အထက္ပါ ကဗ်ာ လိုလို ဘာလိုလိုက ဘယ္စရင္း ဝင္ေနမွန္းမသိဘူးဗ်ာ ေနာက္ျပီး
တစ္ပုိဒ္ခ်င္းစီမွာ ပုဒ္မ ခ်သင့္ မခ်သင့္ ေပါ့ ကဗ်ာ ရဲ႕
အဆံုးသတ္ပံုေလးကိုလည္း သံုးသပ္ေပးပါဦး ျပင္သင့္ရင္လည္း ျပင္ေပးပါ
သူၾကီးမင္းေရ ။
........................................................................................................................................
( သူၾကီးမင္း ကၽြန္ေတာ့္ ထံသို႔ ျပန္ပို႔ပံု )
ေမာင္မင္းဧရာရဲ့
ကဗ်ာကို နာမည္ေပးလုိ႔ မရေပမဲ့ (သူႀကီးမင္းကိုယ္တုိင္ ကဗ်ာဖြဲ႔နည္း
မစုံတာလဲ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္) ဖတ္လုိ႔ အေတာ္ေလး ေကာင္းပါတယ္။
တစ္ခါတစ္ေလမွာ စည္းန႔ဲ ေဘာင္နဲ႔ ေရးရလုပ္ရတာထက္ ဖရီးကစ္ေတြက
ပိုေကာင္းေနတတ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္လဲ ကဗ်ာလြတ္အကဆုိတဲ့ အကတစ္မ်ိဳး ေပၚလာတာ
ျဖစ္မယ္။ း)
ေမာင္မင္းဧရာရဲ့ ကဗ်ာက
ကြန္းေထာက္ နဲ႔ ဆင္သလုိလုိ
ေဒြးခ်ိဳးနဲ႔ တူသလုိလုိ
ႀတိခ်ိဳးနဲ႔ နီးစပ္သလုိလုိ
ေလးခ်ိဳးစတုိင္လ္လုိလုိ
အဆုံးမွာေတာ့ ေတးထပ္လုိလုိ။
အားလုံးကို ေရာသမ ေမႊထားသလုိုလုိဘဲ။ ဖတ္လုိ႔ တကယ္ေကာင္းပါတယ္။ ဒီလုိ အရွိအတုိင္း ဘေလာ့ေပၚ တင္လုိက္ရင္ အဆင္ေျပမယ္ ထင္ပါတယ္။
စာပုိဒ္ခြဲရင္ေတာ့ ပုဒ္မ ခ်တာ ပုိေကာင္းမယ္ ထင္ပါတယ္။
အခု ကမင္းဧရာရဲ့ ကဗ်ာက စာပုိဒ္မခြဲလဲ ကာရန္ေတြ ခ်ိတ္မိေနတဲ့အတြက္ အဆင္ေျပပါတယ္။
ခြဲရင္ခ် မခြဲရင္ မခ်ရုံေပါ့။
သူႀကီးမင္း နဲနဲေလာက္ ကမင္းဧရာရဲ့ ကဗ်ာကုိ ခြဲထုတ္ စိတ္ျဖာၾကည့္လုိက္တယ္။
ႀတိခ်ိဳး သုံးမ်ိဳး ထြက္သြားတယ္။
ဖတ္လုိ႔ေတာ့ မေကာင္းသလုိလုိဘဲ။
ကမင္းဧရာ ျမည္းၾကည့္ဦးေပါ့။
....
ခေရရိပ္
ေတြးတဆိတ္ ခုိကာ၀င္ျပန္ေတာ့
ျမညွာေႏွာ့ အေသြးညီ
ကၽြန္ေရြးကာသီ။
ရြယ္တဲ့ခင့္ဆီ
ေလွာင္ရီဟန္ ငယ္ေသြး။
ငု႔ံကာေလွ်ာက္ ေနာက္တဖန္မွာ
ေခါက္လွန္ကာ ေလွ်ာက္ျပန္ခ်င္ပါဘု
လြမ္းသူ႔ရယ္ ေဆြး။
..............
ဒီပြင့္ဦး ပန္းခေရကုိ
နန္းေစတီ ကုန္းအျမင့္မွာ
လွဴဒါန္းခဲ့တာ။
ေမႊးနံ႔သာ
သင္းရွာမွာ က်ိတ္ေတြး။
ခင့္ကုိရည္ လွဴခဲ့သည္မုိ႔
တုမဲ့တဲ့ ဆင္းရနံ႔ရယ္
သင္းပ်ံ့ကာ ေမႊး။
............
စုိးစိတ္မွ် ျငင္ပါဘူး
ဆုထူးပန္ခြင့္ကုိမင့္
ခါသင့္၍ ႀကဳံပါလွ်င္
ေတာင္းဆုျပဳခ်င္။
တမယ္ခင္
ထာ၀စဥ္ၿပဳံးေစေတာ့
ျမညွာေႏွာ့ အေသြး။
ကၽြန္ေရးသီ ခေရကုံးျဖင့္
ေနာက္ဆုံးပင့္ လက္အစုံကုိ
ခင့္အတြက္ ပုံခဲ့ပါရဲ့
ယုံကြဲ႔ ခင္ေလး။
အထက္မွာ ဆိုခဲ့သလိုမ်ိဳး တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ေဖးမ မွဳ႕မထားၾကပါဘဲ ငါမွသိ ငါမွတတ္ ငါ့အထက္ ဘယ္သူမွ မရွိဆိုတဲ့ အေတြးေတြ နဲ႔မ်ား ခင္ဗ်ားတို႔က ျမန္မာ့ စာေပ ေလာကၾကီးကို တိုးတတ္ေအာင္ လုပ္မည္ေလး ဘာေလးနဲ႕ ဘုန္းၾကီး ႏွင့္ ဘီး နီးျပီးဆိုသလိုပါဘဲ သိပ္ေ၀းလွတယ္ မထင္ပါဘူး ။
( သူၾကီးမင္း `၏ ခြင့္ျပဳခ်က္ မရယူမိဘဲ သူ႕ဆီမွ ျပန္ပို႔ထားေသာ mail အတိုင္း တင္ျပမွဳ႕ေလးေတြကို ေတာ့ ေတာင္းပန္ပါတယ္ သူၾကီးေရ )။
အျပည့္အစံုသို႔
.jpg)
