ေႏြေတးရွင္(မင္းဧရာ)

                                           ေလာကကို အုပ္စိုးဖို႕
                                          တိမ္တစ္ဆုပ္ ပ်ိဳးခဲ့တဲ့ ေကာင္းကင္
                                          အထိန္းအကြပ္မဲ့  ေပ်ာ္၀င္ေတာ့
                                          ကၽြန္ေတာ့္ရင္ခြင္  မဟုတ္ခဲ့ဘူး

                                         ''စည္း''ေပ်ာက္သြားတဲ့ေနာက္
                                         ''၀ါး''  နဲ႕ေထာာက္ခဲ့တဲ့  လကၤာ
                                               ဂႏၳ၀င္မတြင္ရွာေတာ့
                                        ဟို    စင္ေပၚမွာဘဲ  ထားလိုက္တယ္

                                                      အခုေတာ့
                                               ေဆးလိပ္တစ္ရွိဳက္
                                               အရက္တစ္က်ိဳက္နဲ႕
                                        ည ခါးခါးေတြကို ေထြးပိုက္ဖို႔
                                       ကၽြန္ေတာ္ ႏွစ္ျခိဳက္တတ္ခဲ့ျပီ။

ေဒါင္းတစ္သုတ္
ဗ်ိဳင္းအုပ္ကို ခ်ီဆင္း
ရြာထဲမွာလည္း
အိုးနင္း ခြက္နင္းနဲ႔။

ငါ့အေရး  ငါ့အခင္း
ခပ္ဖ်င္းဖ်င္း ျပဇာတ္တစ္ပုဒ္
ထန္းသီးမွဳတ္တို႔
ဖရဲသီးျပဳတ္ကိုခဲၾက
တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့
"'ဘို''ေသြးေတြၾကြလို႔။

ဘယ္သူ ဘာလုပ္လုပ္
ေဟာဒီ ဇနပုဒ္ကေတာ့
ဖ်ံအုပ္လည္း ခံ
ဗ်ိဳင္းသုတ္လည္း ခံ
ငါး ျဖစ္ရတဲ့ ဒဏ္မွာ
ခင္ဗ်ားတို႔ အသံကိုေၾကာက္တယ္။

ငါ ဆိုတဲ့ မာန္တစ္တိုင္နဲ႕
မနက္ျဖန္ကို သင္ ပိုင္သလား။

ဆြဲကိုင္လိုက္စမ္းကြယ္
မဆံုးေသးတဲ့ ဒီပန္းတိုင္
အရွံဳးအႏိုင္ေတြ မလိုပါဘူး။
 
အရိုးျဖိဳင္ျဖိဳင္ေပမယ့္  
နွလံုးသားပင္စည္ခိုင္မွေန
သံျပိဳင္ေတြဟစ္ေၾကြး
ငါတို႔ေသြးနဲ႔ ေႏြးရမယ္။

မနက္ျဖန္ကို သင္ ပိုင္သလား။

ဆြဲကိုင္လိုက္စမ္းကြယ္
မဆံုးေသးတဲ့ ဒီပန္းတိုင္မွာ
မရွံဳးအႏိုင္ေတြ မလိုပါဘူး။



 ေကာင္းမွဳ႕ျပဳလုပ္ျခင္းျဖင့္ ေကာင္းက်ိဳးခံစားႏိုင္ၾကပါေစ။

ဥၾသတစ္ကိုယ္
ခြန္းဆိုသံ၀ါ
ခိုကာနားစက္
ေရာ္ရြက္သက္ေၾကြ
ဤတစ္ေႏြဆို
ရြာအိုဘယ္သို႔ ရွိမည္နည္း။

မိုး႐ူးေလထန္
ေဒါသမာန္၀င့္
ပ်ံလြင့္ကာခ်ီ
ရာသီေႏြေႏွာင္း
ဖက္ဆြတ္ေလာင္းခ်
ေျပာင္းရတဖံု
ျမေသြးရံုမွာ
ပ်ိဳးခံုဘယ္ပံု သာမည္နည္း။

မျမင္ရက္ၾကာ
ကၽြန္ရြက္၀ါငယ္
သာေစရြယ္ရင္း
ေငြႏွင္းလည္းကုန္
လူလည္းထံုျပီ
အလြမ္းျဖင့္ရုံေသာ သည္ရက္ရွည္။